تقدیس ناشناخته‌ها
72 بازدید
تاریخ ارائه : 10/30/2013 1:33:00 PM
موضوع: ادیان و مذاهب

بسیاری از مکتب‌هایی که با دین مخالفت دارند و اصالت را به امور غیر دینی می‌دهند بر دین انتقاداتی را وارد می‌کنند و در اموری دین را مورد نقد قرار می‌دهند.

یکی از نقدهایی که این مکاتب بر دین دارند این است که: «برخلاف علم که رازهای ناگشوده را چالشی برای پاسخ‌گویی می‌یابد، دین فقط ناشناخته‌ها را تقدیس می‌کند.»[1] البته منظور آن‌ها از ناشناخته‌ها همان امور معنوی و امور ماورائی هستند که از نظر آن‌ها قابل درک نیست؛ چون دین بر خلاف ماده‌گراها ماده را در اتم خلاصه نمی‌کند بلکه از منظر دین در پس امور مادی امور معنوی هستند که به این ماده جان می‌بخشند.

بعضی از مکاتب غیردینی نمی‌توانند بعضی از امور را درک کنند و از طرفی هم تنها راه شناخت را حس و تجربه می‌دانند و بر این باورند که اموری که با حس و تجربه بتوانیم درک کنیم ارزش دارند و هر علمی که از راهی غیر از این دو راه حاصل آید ارزش علمی ندارد، روح چون با حس و تجربۀ علمی قابل اثبات نیست پس حقیقت ندارد.

در باور کردن وجود «روح» باید بگوئیم همه انسان‌ها آگاه یا ناخودآگاه به وجود روح اعتراف می‌کنند. انسان‌ها هم‌نوع مردۀ خود را به خاک می‌سپارند ولی با هم‌نوع زندۀ خود که در خواب است چنین کاری نمی‌کنند و این کار اعترافی به وجود روح است یعنی می‌‌خواهد بگوید که انسان تا زمانی موجود زنده محسوب می‌شود که دارای روح باشد و کسی که روح ندارد این موجودیت و بود خود را از دست می‌دهد و مرده تلقّی می‌شوند.

نقطه جالب این است که حتی کسانی که منکر جاودانگی روح هستند این کار را انجام می‌دهند و ناخواسته به حقیقت وجود روح اعتراف می‌کنند و حتی در مکتب هندوئیسم با آتش زدن فردی که مرده است تفاوتی بین انسان مرده و زنده قائل می‌شوند و این تفاوت همان تهی شدن وجود انسان از روح است و الّا باید گفت چرا با انسان‌های زنده چنین کاری نمی‌کنند؟

مکاتب غیردینی با استناد به نظر انسانهای اولیه که می‌گفتند: ابتدائی‌ترین و آشکار‌ترین تفاوتی که بین موجودی زنده و موجودی غیر زنده دیده می‌شود این است که انسان زنده نفس می‌کشد و انسان مرده نفس نمی‌کشد. سپس نتیجه می‌گیرند که هرآنچه نفس بکشد از نظر ایشان زنده می‌باشد و هر آنچه زنده نبود نفس نمی‌کشید.

در جواب آن‌ها فقط یک سؤال مطرح می‌کنم: چرا فردی که مرگ مغزی می‌شود و به کمک دستگاه، تنفس هم می‌کند به او زنده اطلاق نمی شود؟

و هزاران پاسخ دیگر که در کتابهای مختلف بزرگان و علما ذکر کرده اند.

پی نوشت :

[1] کتاب پندار خدا، صفحه ۱۵۶ نوشته ریچارد داوکینز